وبلاگی در باب سارا مي خواستم در مورد ديروز بنويسم. يه عاشقانه آرام به نام بوسه. اين قدر عاشقانه كه شايد براش رمز ميذاشتم! ديروز آخه دسترسي نداشتم كه بنويسمش گفتم خوب فردا مي نويسم. ولي ميدوني وقتي آدم حالش خوب نيست نبايد يه حس خوب رو تعريف كنه چون گند ميزنه بهش بنابراين امروز امروزه با داستاناي خودش. صبح رفتم يه جاي بلند ولي گويا فايده نداشته پس مي نويسمش. نمي دونم تا حالا شده حالت بد باشه و نفهمي چرا! يه حس بد! مي دوني آدم وقتي توي يه حس بده زمانايي كه ح

وبلاگی در باب سارا گاهی وقتا شروع می کنی بدون اینکه بدونی چی می خوای بگی و تموم می کنی بدون اینکه مطمئن باشی چیزی گفته باشی! به هر حال شروع کردم. چند وقتی بود چیزی ننوشته بودم. میگن کشورهایی که از رفاه زیادی برخوردارند و دغدغه آدم هاش خیلی کمه توش هنر کم میشه! تئاتر و ادبیات پر محتوایی ندارند! با تمام دغدغه هایی که دارم تو یه زمینه آرومم و اون بودن ساراست! حالا هم که می نویسم از کمی دلتنگیه وگرنه وقتی کنارمه اینقدر آرومم که نمی تونم کلمه ای حتی بر زبون بی

وبلاگی در باب سارا شاید، شاید دلم گرفته یا شاید دل سارا گرفته، یا شاید هر دو! دیروز فهمیدم سارا خیلی خسته شده! شاید اتفاقات شاید فامیل شاید روزه شاید نگرانیهاش شاید چیزای زیادی که از دست داده باعث خستگیشه! شاید منم جز اونا باشم! یه اس ام اس فوق العاده زیبا بهم داد که خیلی حرفا توش داشت! نمی دونم سارا اگه مطمئن می شدم که ناراحت نمی شی اینجا می نویشتمش تا یادگاری واسم بمونه! الانم به رنگ بی رنگی اینجا می نویسمش شاید یه روز خواستم دوباره بخونمش: سعید جان، م

وبلاگی در باب سارا دستم می لرزه! یه جورایی فکر کنم هول شدم! نمی دونم   مدت زیادیه که چیزی ننویشتم و این کارو واسم سخت می کنه! دلم می خواست یه اسکن از مغزم بگیرم و اونو بذارم اینجا ولی خوب نمیشه! این مدت خیلی سرم شلوغ بود کلاس زبان فوق فشرده + کار فشرده + د ی د ن س ا ر ا (البته به همین شکل متقاطع) + ...... واقعن بعلاوه هیچی چون واقعن هیچ وقتی نداشتم حتی اینجا اومدنو نوشتنم سخت شده بود و شاید غیر ممکن! ولی حالا که اومدم بنویسم می خوام از یه احساس جدید حرف